Jaskra to przewlekła choroba oczu, która może prowadzi do trwałego uszkodzenia nerwu wzrokowego i jest drugą najczęstszą przyczyną nieodwracalnej ślepoty na świecie. Podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe uszkadza włókna nerwowe, stopniowo ograniczając pole widzenia.

Wcześniejsze obserwacje wskazują, że migrena wiąże się ze zwiększonym ryzykiem jaskry.

Zespół doktora Chien-Hsiang Wenga z Brown University w Providence (USA) porównał dane 36 822 osób przyjmujących inhibitory peptydu związanego z genem kalcytoniny (CGRP) w celu zapobiegania migrenie - z danymi takiej samej liczby osób przyjmujących inne rodzaje leków przeciwmigrenowych.

Naukowcy przeanalizowali bazę danych opieki zdrowotnej osób, którym niedawno przepisano leki zapobiegające migrenie i które otrzymały co najmniej jedną receptę. Następnie obserwowano te osoby przez okres do trzech lat, aby sprawdzić, u kogo rozwinęła się jaskra.

Przyjmowanie inhibitorów CRGP wiązało się z niższym o 25 proc. ryzykiem jaskry w porównaniu z przyjmowaniem innych leków zapobiegających migrenie.

Jak zastrzegają autorzy publikacji, badanie nie dowodzi, że bezpośrednio zmniejszają ryzyko jaskry; wskazuje jedynie na pewien związek.

„Jaskra jest główną przyczyną ślepoty, a dowody naukowe łączą migrenę ze zwiększonym ryzykiem jaskry, ponieważ oba schorzenia wpływają na zdolność naczyń krwionośnych w mózgu do zmiany przepływu krwi w odpowiedzi na bodźce” – powiedział dr Chien-Hsiang Weng. - „Ponieważ inhibitory CGRP pomagają regulować skurcz naczyń krwionośnych i stan zapalny w układzie nerwowym, pojawiła się nadzieja, że leki te mogą korzystnie wpływać na zdrowie oczu u osób zagrożonych jaskrą”.

Lekami w grupie inhibitorów CGRP były: erenumab, fremanezumab, galkanezumab, eptinezumab, atogepant i rimegepant. Lekami w grupie nieinhibitorów CRGP były: walproinian, topiramat, flunaryzyna, kandesartan, lizynopryl, metoprolol, propranolol, nadolol, amitryptylina i wenlafaksyna.

W trakcie badania jaskra rozwinęła się u 153 osób, czyli 0,42 proc. w grupie inhibitorów CGRP, w porównaniu z 223 osobami, czyli 0,61 proc. w grupie nieinhibitorów CGRP.

Po uwzględnieniu innych czynników, które mogą wpływać na ryzyko jaskry, takich jak wiek, częstość występowania migreny i nadciśnienie tętnicze w wywiadzie, okazało się, że osoby przyjmujące inhibitory CGRP miały o 25 proc. niższe ryzyko rozwoju jaskry niż osoby przyjmujące inne leki przeciwmigrenowe.

Dalsza analiza wyników wykazała, że zmniejszone ryzyko jaskry było widoczne jedynie w przypadku inhibitorów CGRP z zastosowaniem przeciwciał monoklonalnych. Były to erenumab, fremanezumab, galcanezumab i eptinezumab. Zmniejszonego ryzyka nie zaobserwowano w przypadku antagonistów receptora CGRP, czyli gepantów. Były to atogepant i rimegepant.

„Potrzebne są dalsze badania, aby potwierdzić te wyniki, ale mogą one pomóc nam lepiej zrozumieć zarówno migrenę, jak i jaskrę” – zaznaczył dr Weng.

Ograniczeniem badania jest to, że naukowcy nie byli w stanie ocenić historii rodzinnej jaskry ani innych informacji na temat ryzyka jaskry, które mogłyby wpłynąć na wyniki.

Paweł Wernicki (PAP)

pmw/ zan/